Tak, tak. Dokładnie. Już od 4 lat (z kawałkiem, bo ten post powinien pojawić się 14-tego stycznia), prowadzę Słowa duże i MAŁE. Wiele w tym czasie się zmieniło. Rozpoczęłam i zakończyłam wiele współprac. Pomogłam zbudować i przez pewien czas prowadziła Syndykat Zbrodni w Bibliotece. Wiele wody upłynęło, wiele książek przeszło przez moje dłonie - jedne lepsze, inne gorsze. Wiele recenzji napisałam jednym tchem, wiele delikatnie mówiąc przemęczyłam Przeżywałam z bohaterami wzloty i upadki, Pierwsze miłości i ataki seryjnych morderców. Tak, zdecydowanie wiele się wydarzyło. W tak zwanym międzyczasie doszła mi "ociupinka" obowiązków firmowych i zdecydowanie zmalał czas, który mogłam przeznaczyć na lekturę, pisanie postów i odwiedziny na Waszych blogach, Do tej pory nad tym boleję i wciąż się zastanawiam, co zrobić, by zmniejszyć powstałe dysproporcję i przyłożyć się bardziej do pracy na blogu. Brakuje mi organizowania wielkich akcji, mega konkursów no i Was, przede wszystkim Was. Ale gdy wracam do domu... to mam ochotę położyć się na kanapie i patrzeć w sufit. Albo nie patrzeć, zamknąć oczy i się wyciszyć. Tak leżę dwie godziny, otacza mnie hałas krzątającego się domu i nagle... robi się późna noc, trzeba iść spać, bo rano czeka mnie kolejna porcja pracy. Czasem nie sięgam po książkę nawet przez kilka dni, bo najzwyczajniej w świecie nie mam siły. Bardzo, bardzo chcę... ale nie wychodzi. Albo też zasypiam zaraz po otworzeniu książki. Ale, nie ma się co żalić, w końcu każdy musi sobie jakoś radzić z tym, co wziął sobie na barki. I ja dam radę. Dlatego, jeśli mogę życzyć sobie czegoś sama, to chciałabym móc więcej, robić więcej i chcieć. Przede wszystkim chcieć :) Chciałabym żeby było jak dawniej, przy zachowaniu pewnych standardów z czasu obecnego. Wówczas byłoby idealnie. Prawda? Więc tego sobie i Wam życzę. I mam nadzieję, że wkrótce uda mi się zorganizować jakiś zapierający dech w piersi konkurs :)
